Na prvom svetskom fudbalskom prvenstvu u Urugvaju reprezentacija Jugoslavije sastavljena samo od igrača iz Srbije zabeležila je istorijski uspeh osvojivši treće mesto. Zahvaljujući knjizi Vladimira Stankovića i filmu i seriji Dragana Bjelogrlića to danas zna mnogo više ljudi.
Ipak, sudbina kapitena te legendarne reprezentacije Milutina Ivkovića - Milutinca, koga u filmu i seriji tumači Viktor Savić, po povratku iz dalekog Montevidea bila je veoma tragična i skoro potpuno zaboravljena.
Milutin Ivković - Milutinac je i pre Montevida imao zavidnu fudbalsku karijeru. Od 1922. do 1929. godine kao prvotimac beogradske Jugoslavije odigrao je 235 utakmica, a učestvovao je i na Devetim Olimpijskim igrama u Amsterdamu 1928. godine kada je bio kapiten reprezentacije Kraljevina Srba, Hrvata i Slovenaca. Ekipu Jugoslavije koja je bila sastavljena od igrača iz Srbije predvodio je i na prvom svetskom prvenstvu u fudbalu u Montevideu 1930. godine.
Po povratku iz Montevidea Milutin Ivković je ostvario dva dugogodišnja sna – diplomirao je na medicinskom fakultetu 1934. godine i oženio se sa Eli, ćerkom poznatog beogradskog advokata Fridriha Popsa. Otvorio je ordinaciju u Knez Mihailovoj 5 gde je radio kao dermatolog, a porodica je uskoro proširena jer je sa suprugom dobio dvoje dece. Poslednju utakmicu u dresu reprezentacije odigrao je 16. decembra 1934. protiv Francuske u Parizu.
Milutin Ivković nikada nije prestao da bude blizak levičarima i komunističkoj ideji. Na inicijativu SKOJ-a bio je jedan od organizatora bojkota Olimpijskih igara u Berlinu 1936. godine.
Osim sportskog, Milutinac je ostao upamćen i po političkom angažovanju - sve dok vlasti nisu zabranile štampanje, bio je glavni urednik komunističkog časopisa „Mladost". Tako je dočekao i 1941. i nemačku okupaciju. Kako nije napustio Beograd, a počeo je da sarađuje sa narodnooslobodilačkim pokretom nije prošlo mnogo pre nego što je postao meta nacista. Zbog povezanosti sa radničkim pokretom i Komunističkom partijom više puta je hapšen i proganjan.
Na fudbalskom terenu Milutin Ivković se poslednji put pojavio 6. maja 1943. godine. Tada je, na molbu drugova, prilikom proslave 40 godina postojanja BASK-a zaigrao poslednji put.
Nedugo posle toga, 24. maja 1943. Gestapo je uhapsio Milutina Ivkovića. Zatvoren je u logor na Banjici i streljan narednog jutra u Jajincima, zvanično, zbog „komunističke delatnosti". Imao je 37 godina.
Nakon Drugog svetskog rata novoformirana, socijalistička država, pokušala je da sačuva sećanje na Milutina Ivkovića. Fudbalski savez Srbije postavio je 1951. godine spomen-ploču na stadionu JNA, a jedna ulica pored stadiona nosi njegovo ime. Po Milutincu su nazvani i palilulski dom zdravlja u Knez Danilovoj i zemunski fudbalski klub - Milutinac.
Nedaleko od spomenika svog dede, Radmira Putnika, i doktor Ivković je dobio bistu postavljenu 1970. godine, ali je ona 2012. ukradena.Za dugi niz godina lik i delo Milutina Ivkovića Milutinca bilo je zaboravljeno. Tek nakon filma Dragana Bjelogrlića i pisanja "Politike" pokrenuta je akcija "Vratimo spomenik Milutincu". Bista je ponovo postavljena 2013. godine.
Izvor: Kurir
